Officiële website van Korfbalvereniging IJsselvogels 0182 - 37 38 38

info@ijsselvogels.nl

Twist 1 – IJsselvogels 1: spannend tot aan de laatste minuten

3 juni 2018

Reacties:

0
 juni 3, 2018
 0
Categorie: Clubblad

1e klasse – poule 1E
1. Futura 1 – 21 punten
2. Ondo (M) 1 – 20 punten
3. Tjoba 1 – 16 punten
4. Roda 1 – 14 punten
5. Ondo (G) – 11 punten
6. Twist 1 – 9 punten
7. IJsselvogels 1 – 7 punten
8. Vitesse 1 – 6 punten

Tegen de bovenstaande stand keken wij vorige week aan na een helaas kansloze wedstrijd tegen Ondo (M) 1. Met nog 1 wedstrijd te gaan, konden we nog op plek 6, 7 en 8 eindigen. Op plek 6 zouden we handhaven, op plek 7 zouden wij een beslissingswedstrijd moeten spelen tegen Excelsior (D) 1 en op plek 8 zouden wij direct degraderen naar de tweede klasse. Voordelig was dan ook dat wij de laatste wedstrijd moesten spelen tegen Twist, onze directe concurrent. Als wij met minimaal 2 punten verschil zouden winnen van Twist, zouden wij handhaven. Als we zouden verliezen en Vitesse zou winnen, zouden wij direct degraderen en als we zouden verliezen en Vitesse ook, moesten we een beslissingswedstrijd spelen. We hadden ons lot dus (gelukkig) in eigen handen.

Afgelopen dinsdag waren wij eindelijk met heel het 1e compleet, maar zaten de weergoden niet mee. Het kwam met bakken uit de hemel samen met onweer. Trainen zat er dus niet in. Mark gaf de opdracht om met de vakken te gaan kijken naar de videobeelden van afgelopen zaterdag. We moesten opschrijven wat goed ging, wat minder goed ging en wat we nodig hadden als vak om zaterdag van Twist te kunnen winnen. De punten werden besproken en we werden steeds zelfverzekerder dat we de pot binnen konden halen. Donderdag, toen de weergoden wél meezaten, hebben we dan ook hard getraind om de puntjes op de i te zetten.

En toen was het zaterdag, dé dag om te kunnen handhaven. Vorig jaar stonden wij op precies hetzelfde punt. De laatste wedstrijd tegen Rapid 1 op het veld: winnen betekende handhaven en verliezen betekende een beslissingswedstrijd of degraderen. Toen wisten wij de pot te winnen, maar voor nu was alles nog onzeker. We reisden af naar Vlaardingen om Twist te laten zien wat wij waard waren. Na een goede pot van het tweede gezien te hebben (écht heel knap gedaan tegen de kampioen in jullie poule!) was het de beurt aan ons. De 3 P’s van vorig jaar waren ons voorafgaand aan de wedstrijd weer duidelijk gemaakt door Mark: plezier, passie en positiviteit waren de sleutelwoorden om de pot binnen te kunnen slepen.

Het eerste fluitsignaal, daar gingen we dan… We hikten binnen een aantal minuten al tegen een achterstand van 2-0 aan. Meteen schoot er door mijn hoofd: dit gaat ons toch niet gebeuren hè..? En nee, dit ging ons ook niet gebeuren! Stan wist de score naar 2-1 te trekken gevolgd door Coen die onze tweede goal maakte. Daarmee was de stand 2-2 en konden wij weer met een schone lei beginnen. Christiaan en Eva beloonden onze collectieve inzet door beiden te scoren. We stonden nu dus met 2 punten voor (2-4). Met 2 punten verschil winnen zou voor ons handhaving betekenen, maar met een gat van slechts 2 doelpunten was de kans groot dat Twist terug zou komen. De druk om te scoren werd daardoor steeds groter en dit heeft weleens een negatieve invloed gehad op onze kansen dit seizoen. Vandaag echter niet. We zetten de druk om in motivatie om de voorsprong uit te breiden en met succes: we maakten een gat van 4 doelpunten! Dit gat konden wij echter niet doordrukken. Twist gaf namelijk niet op en wist het verschil weer tot 2 doelpunten te brengen waardoor de spanning binnen en buiten het veld weer steeg. Voor rust wisten wij nog een doorloopbal te scoren waardoor we de rust in gingen met een veilige, maar toch nog deels onzekere voorsprong van 3 doelpunten (4-7).

In de rust wisten we elkaar weer te motiveren: iedereen was erop gebrand om met handhaving naar Moordrecht terug te keren. Minder dan handhaving was geen optie. Als we zo doorgingen als in de eerste helft, zou de kans erg groot zijn dat we dit konden bereiken. De tweede helft startten we daarom gemotiveerd, maar we raakten tot 2 keer toe de bal te snel kwijt in de aanval. Dit gaf Twist de ruimte om hun aanvallen rustig uit te voeren en tot goede kansen te komen. Het vervolg van de tweede helft kan ik samenvatten als stuivertje wisselen, maar wel steeds in ons voordeel. Van 3 doelpunten verschil kroop Twist terug naar 2 doelpunten verschil en daarna breidden wij onze voorsprong weer uit naar 3 doelpunten. Hierdoor bleef de wedstrijd erg spannend. Als het scoren bij ons uit zou blijven, zou het nog eens de verkeerde kant op kunnen vallen. Gelukkig bleef dit niet uit, want we wisten steeds weer naar de 3 doelpunten verschil te klimmen. Leon heeft hierin een grote rol gespeeld door zijn tegenstander verdedigend helemaal uit te schakelen. Hierdoor kreeg de aanval meer tijd om hun aanvallen goed op te zetten. Uiteindelijk wisten wij zelfs 4 punten verschil te maken en maakte Lieke tot slot de laatste goal van het seizoen van IJsselvogels 1 (12-17). De scheidsrechter floot af en het voelde alsof we kampioen waren geworden!

De stand doet vermoeden dat de wedstrijd gemakkelijk en niet meer spannend was, maar tegendeel was waar: het bleef spannend tot aan de laatste minuten van de wedstrijd. Het publiek en het tweede willen wij bedanken voor de support tijdens de wedstrijd. Dit heeft ons veel energie gegeven om de wedstrijd binnen te halen. Volgend jaar zijn wij dus weer op het veld te zien in de eerste klasse, maar dan onder leiding van Glenn de Vries. Hopelijk tot dan!

Kimberley

 

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *